Aslında bakarsanız bi çok güzelliğe ulaştıkça kendimden uzaklaşıyorum kendime bileniyorum kesik ince bir ipin kopuşunu izliyorum hiç bişey bu kadar muhteşem olamaz diyorum kapıya yöneliyorum ve kapatıyorum kapıları bununlada yetinmeyip lambalarıda kapatıyorum açık bırakmıyorum hiç birşeyi açık olan kitap sayfalarınıda kapatıyorum cam fanusun içindeki balığı salıyorum okşuyorum başını öpüyorum ve sonra git diyorum git şimdi gitmezsen bu tutsaklık karanlık senide yutacak diyorum..