Boşuna mıdır dersiniz onların ettikleri dualar? Sevgi, kutsal ve sadık sevgi her şeye kadir değil midir? Ah, evet! Bu mezarda ne denli tutkulu, günahkâr, isyankâr bir yürek yatıyor olursa olsun, üzerinde yetişen çiçekler gene de masum gözleriyle uysal, sakin bakar bize: Yalnızca ebedi huzurdan, doğanın "kayıtsız", büyük
huzurundan değil, ölümsüz barıştan, sonsuz yaşamdan da söz ederler...
Çok eski bir gerçektir ölüm, ama herkese yeni gelir. Şu ana kadar korktuğum bir şey yok... ama kendimi bilemeyeceğim zaman gelince her şey bir anda bitiverecek!
Sevdiğinin gözlerinde böyle gözyaşları görmemiş olanlar, insanın kalbi minnettarlıkla ve çekingenlikle titrerken dünyada ne denli büyük mutlulukların
olabileceğinden habersizdirler.
— Belki de egemen olmayı istiyorsunuzdur...
— Yo, hayır! Neden isteyeyim? Tersine, boyun eğmeye hazırım. Yalnızca
eşitsizlik ağır gelir bana. İnsanın kendine saygısını yitirmeden boyun eğmesini
anlarım ama; mutluluk verir insana bu. Ama hep boyun eğen biri olmak...