Lisa
@lisamacit
“Aşka yolculuk kolay değil, can gerek, yürek gerek.”
— Mevlânâ
Yazar - Eğitimci - Akademisyen Adayı
KTÜ - Harita Mühendisliği | OMÜ - Medya ve İletişim | ANAÜ - Web tasarım ve Kodlama | OMÜ - Görsel İletişim Tasarımı | ANAÜ - Halkla İlişkiler ve Reklamcılık
Hof/Almanya, 2 Mayıs
102 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Bazı kitaplar vardır, okurken sürekli “evet, tam olarak böyle!” dersiniz ama yine de size yeni bir pencere açmayı başarır. Duygusal Zorbalık benim için tam olarak böyle bir kitaptı. Psikoloji kitaplarında bazen aynı kavramların etrafında dönüp durulduğunu hissederim; fakat bu kitap beni bildiklerimle boğmak yerine, onları daha net görmemi sağlayan yeni bakış açıları sundu.
Özellikle gündelik hayatta çoğu zaman “normal” sandığımız davranışların aslında nasıl ince bir manipülasyon veya duygusal baskı biçimi olabildiğini fark etmek oldukça çarpıcıydı. Okudukça insan hem çevresine hem de kendi sınırlarına daha bilinçli bakmaya başlıyor.
En sevdiğim yanı ise diliydi: anlaşılır, akıcı ve doğrudan. Akademik bir ağırlık altında ezmeden düşündürüyor. Bitirdiğimde sadece bir kitap okumuş gibi değil, sanki bazı karmaşık duyguların adını koyabilmişim gibi hissettim.
Psikolojiye ilgi duyanlara ve ilişkilerde görünmeyen dinamikleri anlamak isteyenlere kesinlikle öneririm.
Duygusal Zorbalık - “Senin İyiliğin İçin Söylüyorum"Müthiş Psikoloji · Destek Yayınları · 2025152 okunma
Bu kitaba başlarken açıkçası mesafeliydim. Olumlama cümleleri, her gün aynaya bakıp tekrar edilen sözler bana hep biraz yüzeysel ve yapay gelirdi. “Sadece düşünerek ne değişebilir ki?” tarafındaydım.
Fakat kitap ilerledikçe bakış açım değişti. Anlatım sadece motivasyon diliyle değil; örneklerle, vaka hikâyeleriyle ve zihnin beden üzerindeki etkisini açıklayan bilimsel dayanaklarla kurulmuş. Düşüncenin biyolojiyle nasıl temas ettiğini, inanç kalıplarının davranışları ve hatta sağlık durumlarını nasıl etkileyebildiğini sade ama etkili bir şekilde aktarıyor. Bu yönüyle beni yakaladı.
En çok etkilendiğim bölüm ise yazarın kendi hayatını özetlediği kısımdı. Yaşadığı zorluklardan geçip, o deneyimleri bir dönüşüm hikâyesine çevirmesi çok güçlüydü. Tüm yaşadıklarından süzülen bir bilgelikle böyle bir eser ortaya koyması, bir kadın olarak ayrıca gurur duymamı sağladı.
Benim için önyargılarımı kıran, düşünceye daha dikkatli bakmamı sağlayan bir okuma oldu. Katılın ya da katılmayın; ama zihnin gücünü yeniden sorgulamak isteyen herkesin şans vermesi gereken bir kitap.
Kitabı evlilik üzerine bir şeyler okumak için değil, “kader” kelimesinin içini biraz daha anlamak için elime aldım. Beklentim daha sınırlıydı; birkaç klasik açıklama, bilinen cümleler.. Fakat düşündüğümden çok daha derin ve sarsıcı bir metinle karşılaştım.
Evlilik başlığı bir kapı gibi duruyor ama içeride asıl konuşulan şey insanın iradesi, sorumluluğu ve seçimleri. Kaderi edilgen bir bekleyiş gibi değil; insanın attığı adımlarla şekillenen bir süreç olarak ele alması benim için en kıymetli tarafıydı. Yer yer ders gibi, yer yer samimi bir sohbet gibi ilerliyor ama hiçbir yerde yukarıdan konuşmuyor.
Bazı kavramları yeniden düşünmeme vesile oldu. Özellikle kaderi suçlamakla kaderi anlamak arasındaki farkı daha net görmemi sağladı. Beklentimin üstünde, zihnimi besleyen bir okuma oldu. Kader kelimesini, kavramsal ve inanç bağlamında gerçekten anlamak isteyen herkese tavsiye ederim.
İnsan Olmak, insanı dışarıdan inceleyen bir kitap değil; insanın tam içine oturup oradan konuşan bir eser. Engin Geçtan, karmaşık psikolojik kavramları akademik bir mesafe koymadan, sade ve neredeyse sohbet eder gibi anlatıyor. Bu da kitabı sadece öğretici değil, aynı zamanda derinden hissedilen bir deneyime dönüştürüyor.
Kitabı okurken en çok dikkatimi çeken şey, insanın kendinden kaçma biçimlerini bu kadar dürüst ve yargısız bir şekilde ortaya koymasıydı. Zayıflıklarımızı, korkularımızı ve çelişkilerimizi saklanması gereken kusurlar olarak değil, insan olmanın doğal parçaları olarak ele alıyor. Bu yaklaşım, insanın kendine karşı daha anlayışlı olmasına alan açıyor.
Bazı kitaplar bilgi verir, bazıları ise insanın kendine bakışını değiştirir. Bu kitap benim için ikinci gruptaydı. Bitirdiğimde dünyayı değil belki, ama kendimi biraz daha net gördüğümü hissettim. İnsan olmanın kusursuz olmak değil, farkında olmakla ilgili olduğunu hatırlatan çok kıymetli bir eser.
Yazar, sade ama güçlü bir dille; aile, geçmiş, suskunluk, kırgınlık ve kabullenme kavramlarını ustalıkla bir araya getiriyor. Hikâye ilerledikçe “tatlı” kelimesinin sadece bir lezzet olmadığını, bazen insanın kendini avutma biçimi olduğunu fark ediyorsun.
Karakterler kusursuz değil. Tam tersine, fazlasıyla gerçekler. Hatalarıyla, suskunluklarıyla, kaçtıkları ve yüzleşemedikleri duygularıyla… Bu da kitabı yapay olmaktan çıkarıp samimi bir noktaya taşıyor.
Yazarın dili akıcı, abartısız ve içten. Ne dramatik olmaya çalışıyor ne de yüzeysel kalıyor. Her cümlede ölçülü bir duygu var.
Hayata, aile bağlarına ve insanın kendi iç dünyasına farklı bir pencereden bakmak isteyen herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
