Bunları Susi’yle paylaşmak utanç vericiydi ama aynı zamanda birine anlatmak, nasıl geliştiğini açıklamak, bütün bu sırları yüksek sesle söylemek müthiş bir rahatlama olmuştu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kalbi kırılmıştı. Paramparça olmuştu. Yine de iyileşeceğini biliyordu. Hatta biraz hoşuna bile gidiyordu; bazen hafif bir nezlenin insanın hoşuna gitmesi gibi. Üzüntüsünün içinde tatlı tatlı yuvarlanıyordu.
Yine de bütün uyuyan çocuklar güzeldi. Gerçekten korkunç çocuklar bile herhalde uyurlarken güzel görünürlerdi. Onun yapmadığından nasıl emin olabilirdi? Çocuğunu gerçek anlamda tanıyan biri var mıydı? İnsanın çocuğu devamlı değişen, kaybolan ve kendini size yeniden tanıtan küçük bir yabancıydı. Yeni kişilik özellikleri bir anda belirebiliyordu.
‘Dedektif Adrian Quinlan: Ölümün sebebini belirlemek için otopsi yapılıyor ama şu aşamada kurbanın sağ kaburgasında kırıklar olduğunu, leğen kemiğinin parçalandığını ve kafatasının alt kısmında, sağ ayağında ve omurgasında çatlaklar olduğunu söyleyebilirim.’