"Çıplakken, üşürken, uyurken, yorgunken, acı çekerken, kısacası fani yaşamın tüm ortak biçimlerinde insanlar arasındaki adil ya da adaletsiz, saygıdeğer ya da suçlu gibi yapay sınıflandırmalar ortadan kalkar; geride senin, benim gibi acıkan, susayan, uykusu geldiğinde uyumak isteyen, yorulan zavallı hayvandan, fani yaratıktan başka bir şey kalmaz."
"Ne kadar farklı olabilirdik ki birbirimizden?Dünyanın öbür ucuna yürüsem de kasabalar kasaba,şehirler şehir,insanlar insandı.Ve bunca aynılıǧa raǧmen,insanlar hep,insanlar daima,insanlar her yerde yalnızdı."
"Gün boyu varlıǧına alıștıǧım için pek de umursamadan önünden geçtiǧim minik figür birdenbire kıymete binmiş,gözüme kurtarıcı gibi gelmeye bașlamıștı."