"Ne kadar farklı olabilirdik ki birbirimizden?Dünyanın öbür ucuna yürüsem de kasabalar kasaba,şehirler şehir,insanlar insandı.Ve bunca aynılıǧa raǧmen,insanlar hep,insanlar daima,insanlar her yerde yalnızdı."
"Gün boyu varlıǧına alıștıǧım için pek de umursamadan önünden geçtiǧim minik figür birdenbire kıymete binmiş,gözüme kurtarıcı gibi gelmeye bașlamıștı."
"Bir süredir biz kendimle epey kalabalığız. İçime ne zaman baksam orada vıcır vıcır kurtçuklar gibi kaynaşan adamlarımı, kadınlarımı, hayvanlarımı, meleklerimi ve şeytanlarımı görüp hemen gözlerimi kaçırıyorum. Eskiden, parçalarımı ayrıştırıp önüme koyamayacak kadar yekpareyken, kendimi kolayca yok sayabiliyordum. Fakat bu delik deşik halimin üstesinden gelmekte zorlanıyorum."