Lyudmila

Lyudmila
@llyudmila
çiçeğin açtığı yer var, solduğu yer var.
“Varlığım, yorganın altında da, insanların arasında da, hep aynıydı: Acılar içinde dünyanın bilincine varmış durumdaydı. Gün, mutluluk gibi doğmak bilmiyordu, sonsuza dek gecikecek gibi geliyordu bana.”
Sayfa 305·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam
“Ne mutlu her şeyden vazgeçene; her şeyden vazgeçtiğine göre hiçbir şeyi elinden alınamayacak, eksiltilemeyecek olana.”
Sayfa 297·Kitabı okuyor
Alıntı
“Sahip olduğum ne varsa hep değişerek aynı kalan şu gökyüzüne benzer, uzaktan gelen bir ışıkla aydınlanan hiçlik kırıntılarıdır bunlar, ölümün mutlak gerçeklik olarak, uzaktan, hüzünle gülümseyerek altın rengine boyadığı hayat parçalarıdır.”
Sayfa 282·Kitabı okuyor
Alıntı
“Kendimdeki bene geri dönüyorum, bir hiç olsa bile. Gözyaşsız yaşlara benzeyen bir şey donup kalmış gözlerimi yakıyor, var olmamış bir sıkıntıya benzeyen bir şey kupkuru boğazıma oturuyor. Ama ağlamış olsam, ne, ne uğruna ağlamış olacağımın farkındayım, ne de niye ağlamadığımı biliyorum. Düş evreni gölge gibi peşimde. Ve benim uyumaktan başka isteğim yok.”
Sayfa 255·Kitabı okuyor
Alıntı