Emine

Emine
@loadingdestination
"İşin en aşağılık tarafı şu ki yavrum, galiba yalnızlığa alışıyorum.”
Adına "kaza", "felaket" diyorlar. Ama aslında meydana gelen bir savaştı.
Reklam
20. Yüzyılda... Ve şimdi hatta 20. yüzyıla adım atmışken , bizlere 19. yüzyıl edebiyatın da öğretildiği şekilde yaşıyoruz hala.
Korku güzellikten ayrılamıyordu artık, güzellik de korkudan. Her şey altüst olmuştu...
Kollarında henüz bir aylık minik bebeği varmış, bataklıktan geçiyorlarmış, etrafları düşman birlikleriyle çevrili... Bebek ağlamaya başlamış... Onları ele verebilirmiş, hepsi yakalanabilirmiş o bebek yüzünden, bütün birlik. Kadın da bebeği boğmuş. Bunları yaşamış değil de gözlemlemiş biri gibi anlatıyordu, sanki bebeği boğan o değilde başka bir kadınmış gibi, sanki bebek onun çocuğu değilmiş gibi.
Ancak savaşta gerçek bir yazar olabilir insan.