Kitap aylarca belki yıllarca kütüphanemde durdu. Fakat bir türlü alıp başlama cesaretini kendimde görememiştim uzun süre.Benim için doğru vakit bu zamanmış belliki evet geç kaldığım için üzgünüm fakat son sayfada bile hala sayfanın arkasının gelmesini istediğimi farkettiğimde iyiki okumuşum dedim.Bence kesinlikle her insanın bir kitapta gördüğü şey birbirinden çok başkadır. Ben kesinlikle aşkın imkansızlığını, birbirinden alakasızlığını, inişli çıkışlı olmasını görüyorum..Bir insanı değiştiremezsiniz, severek iyileştiremezsiniz eğer ki o kendinde değişmek cesaretini göremiyorsa.Aşkın bu saf ve bir o kadarda bile bile üstüne gitme halini görüyoruz..İnsan bazen olmayacağını bile bile bir çok şeyin üstüne gider ya işte Macide’nin yaptığı da tam olarak bu.. Sonunu bilirsin ama sonunun gelmesini istemezsin çünkü seviyor ve gitmek istemiyorsun. Ama görüyor Ömer onun için hiçte iyi biri değil, Ömer ona göre değil.. Sevgi aşk herşeyi göz ardı etmeye yetmiyor bazen. Biz bu kitapta sevipte iyileştiremediklerimizi, sevdiğimiz halde gittiklerimizi görüyoruz bence..
Kesinlikle okuyun, okutun.. İçi boş aşk romanlarını hiç sevmem fakat bu çok başkaydı, kitabın kapağını bitirip düşününce Ömer’in o son sahnede gördükleriyle aklından geçenleri, Macide’nin arkasını dönüp giderken ki kalp kırıklığını düşünüp bir hüznün içinde buldum kendimi.. İyiki diyorum! :)