Neden bu incelemeyi yapmak istediğimi bilmiyorum ama bu incelemeyi kendim için yapmak istiyorum. Ben bu kitabı ortaokulda 8. Sınıfta iken okumaya başlamıştım ve yarım bırakmıştım anlatımından dolayı veya kitabın kötü olduğunu düşündüğüm için değildi. Bu kitabı bırakmıştım çünkü korkmuştum. O sıralarda toplumun az da olsa içerisindeydim kendimi tanımaya çalışmıyordum Yusuf'u anlayacak gücüm yoktu. Şuan 12. Sınıftayım ve defalarca tekrar geri dönüp okumaya çalıştım bu yaşıma kadar ama bir türlü devam edememiştim. Sonunu sezmiş olacağım herhalde bilmiyorum. Kitabı okurken sürekli kitaba yabancı hissettim bilmiyorum çok garip bir endişe, korku ve yerinde duramama hissi vardı içimde. Son sayfalarda bırakmamak için sonuna kadar okumak için çok çabaladım ve sanki inkar etmek istedim. Kötü sonlu kitapları sevmiyorum bundan artık eminim,kalbimi çok ama çok kırıyorlar ve ben dünyaya ne kadar tozpembe bulutların arkasından bakmak istesem de beni uyandırıyorlar ve gerçekten bu durum hiç hoşuma gitmiyor halbuki unutamadığım kitaplar da kötü sonlu kitaplar. Kalbimdeki ve zihnimdeki bu tezatlığa müthiş içerlesem de okumaya devam edeceğimi biliyorum. Yazarlar olayları o kadar ustaca dile getiriyorlar ve üzerimde öyle bir etki bırakıyorlar ki hayran olmamak elde değil. Son olarak Yusuf'a karşı çok kırgınım ve bir müddet bunun nedenini kendimde arayacağım. Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim. Kitap etkileyiciydi ama mutsuz sonlu kitapları sevmiyorsanız (benim gibi) ve okumak için hazır değilseniz hazır olana kadar bir müddet ertelemenizde fayda vardır diye düşünüyorum.
+Sonunda yarım bırakmadan okuyabildiğim için memnunum.