İçli bir nefes verip bakışlarını gökyüzüne çevirdi. Bir gökyüzüne baktı, bir Gökçen'in gözlerine. Bir Gökçen'in gözlerine baktı, bir gökyüzüne. İşaret parmağını yavaşça yukarı kaldırdı. "Gökyüzü kadar..."
Pamuk anlamamıştı ne olduğunu ama o anlamıştı. Bugün onların babalarının gittiği gündü. Babaları hep giderdi. Ama bu başka bir gidişti. Bu sonsuz bir gidişti.
