Sen şimdi buralardan gidiyorsun güneşleri alıp rüzgârları alıp iklimleri alıp coğrafyaları kırarak beni de götür yalvarırım. Oysa ki geldiğinde elimdeydi urganım boynuma kravat yapmaya çalışıyordum. Cebimdeki intiharları masanın üzerine boşalttım buna sıcacık bir gülüşün yetti. Ve birgün o gülüş beni gözçukurlarımdan aşağı itti. Şimdi kendi içimde kayboldum bu kentin ışıklı caddelerinde kayboldum yetmedi bir intihar kursuna kaydoldum. Başarılı bir melektin sen. Hala öylesin. Sadece kanatlarına yüzümden kan sıçramış sadece beyazlığını tenha bir yalnızlıkta yakalamış ayrılık.
Batuhan Dedde.
İnsan genelde kimseyi sevmeyerek yola koyuluyor
Daha sonra herkesi seviyor
Sonra onlardan birkaçını
Daha sonra birini
En sonunda hiçbirini...
Albert Camus