Sma’lı bir bebek için bağış toplanıyordu. Ben de bağış kutusuna para attım. Oğlum sebebini sordu, hasta olduğunu, tedavisi çok pahalı olduğu için ailenin bütçesinin yeterli olmadığını, yardımcı olmamız gerektiğini anlattım. Biraz da bebeğin hastalığını sordu. Sonrasında düşünceli bir şekilde duruyordu. Dedim ki üzüldün mü çocuk için? Hayır, mutlu oldum, yardım ettiğimiz için iyileşebilecek, umutlu hissettim. Bu bakış açısı bana çok kıymetli geldi. Bir duruma üzülmek yerine değiştirmek için adım atmak ve bundan mutluluk duymak…