• Tokluk, hayatı düşündürür. Toklukla birlikte, hayata olan bağlar artar, kavileşir.

    Yılkı Atı, Abbas Sayar
  • 120 syf.
    ·Beğendi·6/10
    Yılkı Atı - Abbas Sayar
    111 syf / Ötüken Yayın
    Puanım : 6

    Yılkı Atı Abbas Sayar'ın ilk romanıdır. Ve yazar bu roman ile 1971 yılında TRT Roman başarı ödülünü almıştır. Yazarın güçlü bir tasvir yeteneği var. Olayların o kadar içindeydim ki bazen Dorukısrak, bazen de çetin ayazda ona sahip çıkan Hıdır Emmi oldum.

    Bu hikayeyi okurken zihnimde bazı düşünceler belirdi. Şöyle ki Dorukısrağın yaşam mücadelesini bir insanın yaşam mücadelesine benzettim. Insan da belli bir olgunluğa ulaştıktan sonra kendi yaşamında vereceği her kararın sorumluluğunu kendi alır. Tabii ki bu sürece geçişte afallamalar muhakkak olacaktır. Çünkü alışılagelmiş bir yaşamdan ( maddi manevi ana baba desteği gibi yahut mühim kararları çocuk yerine ana babanın vermesi gibi.) başka bir adımdır o olgunluk ve kendi yaşamını oluşturma süreci.

    Şimdi hikayeden biraz bahsedeyim;

    Bu hikaye hesaptan düşülmüş, defterden silinmiş ve yılkıya bırakılmış Dorukısrağındır. Yılkı, eskiden Anadolu da kıt kanaat geçimini sağlayan insanların kış dönemi yiyecek azlığı sebebiyle atlarını dağa bırakmaları işlemidir. Karakış geçer de güneş toprağı uyandırırsa, köylüler kışın doğaya bıraktıkları hayvanlarını (eğer hala hayattalarsa) almaya dağa çıkarlar. Böyle olmuştu Dorukısrağın başına gelenlerde. Zamanında şan ve şöhreti varken, herkes onun gibi bir ata sahip olmayı arzularken hayat onu da gücünden etti ve sillesini geciktirmedi. Yaşlanmış olan Doruyu hiç düşünmeksizin dağın eteklerine bıraktılar. Peki yok muydu Üssüğünoğlu İbraam da vicdan? Belki evet, belki de hayır. Sırtı yumuşak hayvan bırakılır mıydı yılkıya? Kışa dayanabilir miydi? Hadi kışa dayandı, ya canavara? Onunla savaşabilir miydi?.. Tayını bir daha görebilecek, kokusunu duyabilecek miydi?.. Ama yılkının hikayesinin ez cümlesi neydi biliyor musunuz? '' ÖLDÜRMEYEN HER DARBE GÜÇLENDİRİR.


    Alıntılar
    • Yaş ilerliyor, beden kuvvetten düşüyor fakat yük bir türlü eksilmiyordu.

    • Gözü kör olsun yokluğun. Yokluk bel kırar, adamı insanlıktan cüda eder.

    • Tokluk, hayatı düşündürür. Toklukla birlikte, hayatla olan bağlar artar, kavileşir. Tokluk bir gavur şeydir. İyi bir gavurluktur tokluk. Kini azaltır, hoş görürlüğü arttırır.