Sıradan bir gün içinde yapılan her küçük hareketin kişiliği oluşturduğunu ya da çökerttiğini, bu nedenlede insanın gizli odasında yaptıklarını bir gun çatılara çıkıp haykırmak zorunda olduğunu unuttum.
"Nefret" kurnazca, sessizce, gizlice, tıpkı likenin solgun bir bitkinin köküne dadanması gibi, kişiliğini kemirdi, sonunda en küçük çıkarlardan, en aşağlık amaçlardan başka bir şey göremez oldun.
Eski yakınlığımız sık sık anılarımda canlanıyor; yüreğimde bir zamanlar sevginin tuttuğu yeri hep tiksinti, acı ve küçümsemenin alacağı düşüncesi bana üzüntü veriyor.