ben oraya koymuştum, almışlar, arasına sıkışık saatlerin. çıkarır bakardım kimseler yokken; beni bana gösterecek aynamdı, almışlar. kışken ilkyaz, sularımda açardı; buzlu dağlar gerisine kaçıracak ne vardı? eski defterlerde sararırmış yaprak. beni bana gösterecek anlamdı, almışlar. bir ışıktı yanardı gecelerde; akşam, çiçekler uykuya yattı, sardı karşı kıyıları karanlık beni bana gösterecek lambamdı, almışlar. 🕯️