Küstürmeyin insanları hayata. Sonra her şeyden vazgeçiyorlar... Bir dağ başında yalnız kalmayı, Bir adada mahsur kalmayı, nerede bir yalnızlık varsa onu istiyorlar. Küstürmeyin işte Bazı insanları... “Nazım Hikmet Ran”
sevmek kimi zaman rezilce korkuludur insan bir akşam üstü ansızın yorulur tutsak ustura ağzında yaşamaktan kimi zaman ellerini kırar tutkusu birkaç hayat çıkarır yaşamasından hangi kapıyı çalsa kimi zaman arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu