Yüksek özsaygı, değerli ve zahmetli hedeflerin zorluğunu ve teşvikini arar. Bu tür hedeflere ulaşmak iyi bir özsaygıyı besler. Düşük özsaygı ise tanıdık ve zahmetsiz olanın güvenini ister. Kendimi alışılmışa ve zahmetsize hapsetmek, zayıf bir özsaygıya hizmet eder.
Bana göre benden, hayatımın ve onunla ne yaptığımın mümkün olan en yüksek değer olduğu inancımdan ve hükmümden vazgeçmem isteniyordu. Çağdaşlarımın teslim olduklarını ve içlerindeki ateşi kaybettiklerini gördüm; bazen canım sıkılarak, şaşkınlıkla bunun nedenini anlamayı istedim. Neden büyümekle pes etmek bağdaştırılıyordu ki?