Merhamet bilmeyen kalbinden öpüyorum. Benim seninle olan savaşım bitti. Gözlerin istediğine gülebilir.
Reklam
“sandım ki kalbim yerinden
çıkacak bu dünya hengâmesinde!
ben yunus değilim, bu tufan beni yutar
ben ibrahim değilim, bu ateş beni yakar”
Eski bir hikayeden geldim sana.
Kusura bakma,
Üstüm başım mutsuzluk içinde.
Görmüyor musun?
Güzel olan her şeye
Biraz eksiğim.
Al beni,
Seninle tamamla...
NASIL OLUR DA birbirimize böylesine uzakken, aklım sana bu kadar yakın? Nasıl olur da, seninle görüşmezken bile seni görebiliyorum? Demek ki sevmenin koşulu birini sadece hayatımızda değil, önce aklımızın sessiz odasında ağırlamamış.