"En çok yağmur yağdığında seviyorum bu şehri. Herkesin yüzü ıslak, başı öne eğik. Sanki herkes, suçunu kabul etmiş gibi... "
uçurumlar var diyorum ben. insanla insan arasında, kendiyle kendi arasında, kendiyle başkası arasında. böylece özleyebiliyoruz, kendimizi, başkalarını.
onu kırmak istemiyordum ama o, beni paramparça ediyordu.
𝘉𝘢𝘻𝘦𝘯 𝘪𝘬𝘪 𝘬𝘦𝘳𝘦 𝘪𝘬𝘪 𝘥𝘰̈𝘳𝘵 𝘦𝘵𝘮𝘦𝘻. 𝘛𝘰𝘱𝘭𝘢𝘴𝘢𝘯 𝘣𝘪𝘳 𝘢𝘳𝘢𝘺𝘢 𝘨𝘦𝘭𝘮𝘦𝘻 𝘢𝘮𝘢 𝘤̧ı𝘬𝘢𝘳𝘮𝘢𝘬 𝘪𝘴𝘵𝘦𝘴𝘦𝘯 𝘦𝘭𝘪𝘯𝘥𝘦 𝘬𝘢𝘭𝘢𝘯 𝘴𝘢𝘯𝘢 𝘺𝘦𝘵𝘮𝘦𝘻. 𝘉𝘢𝘻ı 𝘴̧𝘦𝘺𝘭𝘦𝘳 𝘰̈𝘺𝘭𝘦𝘥𝘪𝘳, 𝘰̈𝘺𝘭𝘦 𝘬𝘢𝘣𝘶𝘭 𝘦𝘵𝘮𝘦𝘬 𝘨𝘦𝘳𝘦𝘬𝘪𝘳. 𝘒𝘢𝘣𝘶𝘭 𝘦𝘵𝘮𝘦𝘻𝘴𝘦𝘯 𝘴̧𝘢𝘺𝘦𝘵, 𝘣𝘪𝘭𝘪𝘳𝘴𝘪𝘯 𝘣𝘢𝘴̧ı𝘯𝘢 𝘨𝘦𝘭𝘦𝘤𝘦𝘨̆𝘪. 𝘺𝘢 𝘤𝘢𝘯ı𝘯ı 𝘺𝘢𝘬𝘢𝘳 𝘺𝘢 𝘥𝘢 𝘢𝘬𝘭ı𝘯ı 𝘬𝘢𝘳ı𝘴̧𝘵ı𝘵ı𝘳, 𝘤𝘢𝘯ı𝘯ı 𝘴ı𝘬𝘢𝘳.