İngiliz tarihine lise çağından beri oldukça ilgiliyim özellikle de skandallar kralı 8. Henry dönemine. Bu ilgim ara ara gün yüzüne çıkıyor ve bununla ilgili birçok yazı okuyor, belgesel, dizi ve film izliyorum. Yine böyle bir dönemdeyim ve birkaç gün içinde birçok belgesel izledim. Bu mangayı okumadan önce Sheakspeare'in 8. Henrysini okuyacaktım fakat bu manganın kitaplıktan göz kırpmalarına daha fazla dayanamayıp bir çırpıda zevkle okudum. Açıkçası bu hikaye yüzlerce kere yazılı veya görsel, kurgusal veya gerçeğe dayalı olarak çok aşina olduğum bir hikaye olduğu için içerik kısmından bahsetmeyeceğim. Asıl ilgilendiğim manganın kendisi. Çünkü her ne kadar çizgi roman okuyan birisi olsam da manga ilk defa okuyorum. Çizim tarzı çizgi romanlardan oldukça farklı geldi. Fakat bu farklılık iyi bir farklılık ve oldukça özgün buldum. Manga okumaya böylesine aşina olduğum bir hikayeden başlamış olmak da ayrıca müthiş oldu. Herhangi bir mangadan başlamış olsaydım belki de bir daha manga okumayı bile düşünmeyecektim. Dolayısıyla rahatlatıcı zevkli bir okumanın yanında bana manga okumayı kazandırdı. O yüzden oldukça memnunum.
Stephen King, daha önce neden okumadığıma dair hiçbir fikrimin olmadığı şahane bir yazar. (okumadan önce bile muhteşem olduğunu biliyordum fakat bu kadar geç okuduğum için kendime kızdım içten içe
Arthur Conan Doyle'ı çoğu okur gibi ben de Sherlock Holmes öyküleri ile tanıdım. Burada da bu kitabı sadece 45 kişi okumuş ve sadece bir inceleme yapılmış. Çok da şaşırtıcı bir durum değil. Ben de şu ana kadar Sherlock Holmes haricinde herhangi bir öyküsünü okumamıştım. Trendeki Yabancı uygulamasında bu öykü kitabını görünce çok heyecanlandım farklı bir şeyler okuyacağım için ve gerçekten de heyecanlandığım kadar varmış. Çünkü Sherlock Holmes'deki havayı almadım bu öykülerde, tamamen ayrı bir hava hakim. Bu sebeple yazarın bu öykülerini oldukça beğendim. Kitapla ilgili sevdiğim başka bir konu ise kitaba verilen isim ve kitabın kapağında yer alan resim. Öyküler ve kitap ismi ile kapak resmi oldukça uyumlu. Böyle ismiyle, kapak resmiyle uyum içinde olan kitapları nedense daha çok seviyorum. Kitabı özellikle Doyle'ı sadece Sherlock Holmes ile tanıyan okurlar için öneririm. Keyifle okuyacağınıza emin olabilirsiniz.
Dorian Gray'in Portresi'ni çok ama çok uzun bir süredir okumak istiyorum, çok uzun zamandır da kitaplığımda okunmayı bekliyor. Fakat okunmayı bekleyen diğer müthiş kitaplardan bir türlü sıra gelmedi. Oscar Wilde ile tanışmayı Dorian Gray'in Portresi'ne saklıyordum. Can yayınlarının Trendeki Yabancı uygulamasında Mürver Ağacı Toplu Öyküler kitabını görünce bu tanışmayı daha fazla ertelemek istemedim ve kitaba hemen başladım. Öykü okumayı zaten çok seviyorum, bu kitaptaki öykülerin her biri de şahane öyküler. Özellikle çoğunda masalsı bir anlatım var. Bu çok hoşuma gitti. Öykülerin her birini ayrı ayrı çok sevdim fakat bir öykü vardı ki tek kelime ile bayıldım. O öykü, Mr. W.H.'in Portresi. Shakespeare'in sonelerinde gezinip orada sözünü ettiği kişinin gerçekten var olup olmadığını araştıran ve hatta bunun uğrunda canına kıyan bir adam, ona inanmayan arkadaşı ve edebiyat uğruna hayatından olan adamın ölümünün bir hiç uğruna olmadığını kanıtlamaya çalışan başka bir adam. Gerçekten kelimenin tam anlamıyla kusursuz bir öyküydü. Oscar Wilde ve öykü severler için mutlaka önerdiğim bir kitap.
Bazı yazarlara karşı daha hiçbir kitaplarını okumadan seveceğime dair bir duygu besliyorum. Kesin bu yazarı ve kalemini çok seveceğim diyorum. Lovecraft da o yazarlardan biri. Daha hiçbir eserini
İki Novella: Inssmouth Üzerindeki Gölge - Zamanın UçurumundaH. P. Lovecraft · Alfa Yayıncılık · 201585 okunma