maviyorum
@mavi86
@maviyorum
Şu anda okuduğu kitap
Aşk Bulutu
Ekin, hayatının en güzel bir yılını Bulut ile geçirmişti. Bulut’tan öncesi ona göre kapanmış, bitmişti. Her gün yaptığı gibi eşini, işe uğurladı ve akşam için sözleştiler ama o akşam Ekin, Bulut’u bıraktığı gibi bulamadı!
Bulut, güzel eşini evin önünde bıraktığındaki tek düşüncesi; akşam eve erken dönüp eşini kollarının arasına almaktı. İşler bitmeyince sinirlense de eşine kavuşma fikri, onu sakinleştiriyordu ki arabasına binerken birinin kendisine seslendiğini duydu. İç güdülerini dinleyip oradan uzaklaşmak istese de adamı dinlemek zorunda kaldı. Adam, eşiyle ilgili bir şeyler söylemişti ve iş dünyasının acımasız iş adamı Bulut Devrim’in öfkesini görmüştü!
Bulut, duyduklarına inanmak istemese de Ekin’in “Geçmişimi sorgulama,” deyişi kulaklarından gitmiyor, hele o fotoğraflar öfkesini körüklüyordu!
Geçmişin sırları, ortaya çıkarken Bulut, Ekin olmadan bir yaşama hazır olabilecek miydi?
Canım arkadaşım bu kitabında bir sürpriz yapıp okuyucularına çok güzel iki hikâye yazdı. Ve yazım aşamasını benimle paylaştığı için kendisine çok çok teşekkür ederim. Şimdi bu iki hikayeden hangisi daha güzel, diye sorsanız inanın bebeklerim arasında ayrım yapamam. Bu güzellikler biraz da benim ellerimde büyüdüğü için onların cici annesi sayılırım. Aşk Bulutu’nu belki birçok Nevra Karataş okuyucusu biliyordur (tabii eski hâlini) ama bilmeyenler için Bulut’un sert ve düşünceli hâli, kesinlikle hoşlarına gideceğini düşünüyorum. Ve Ekin, benim narin, iyi kalpli güzelim. Onu sevmeyecek biri olabileceğini düşünemiyorum. Ekin geçmişte neler yaşamış, Bulut, bunları öğrenince nasıl bir tepki vermiş, okuyun öğrenin. Ayrıca kitabın kapağı ve iç dizaynı şahane.
Mucizenin Renkleri.
Keyifli hafta sonları, hayırlı kandiller hepimize. Aşk Bulutu’nun yorumundan sonra Mucizenin
“Künyen nerede?” diye sordu.
Ekin üzgün bir şekilde başını önüne doğru eğdi. “Çok paraya ihtiyacım olacağı için sattım.”
Bulut başını iki yana salladı ve arabanın kapısını tutarak bir tıslama sesi çıkardı. “Sus!” dedi ve ciddiyetle devam etti. “Beni bu kadar zaman sensiz bırakmanın üstüne bir de bu ceza eklendi. Hazır ol karıcığım, bensiz uyuduğun ve gözüme uyku girmemesini sağladığın günler için seni çok acılı günler bekliyor.”
Bulut bir an ne düşüneceğini bilemedi. Hayal kırıklığına uğramıştı. “Nereden tanıyorsun?”
Ekin’in susmasıyla birlikte bedenini terk etmeyen öfke daha çok alevlendi. “Söyle! Nereden tanıyorsun, bana söyledikleri doğru mu? Bu fotoğraflar... Bu... Bu fotoğraflar gerçek mi?” Bir an sustuktan sonra, “Ya fotoğraftaki olanlar?” derken sesi fısıltıyla çıktı ve sözlerinin ardından fotoğrafları karısının önüne attı. Ekin’in transa girmiş gibi gözlerini açıp fotoğraflara bakmasıyla öfkeden delirdi. “Söyle bana, Allah’ın cezası! Yalan de! O adamı tanımıyorum de!”
