maviyi soruyordun,
gözlerimden yüzüme yayılan maviyi mi?
bir renk değildir, mavi huydur bende
ve benim yetinmezliğimdir.
ve herkesin yetinmezliğidir.
belki denecektir ki bir süre
ve denenecektir
bir akşamüstünü düşünmek
bir akşamüstünü düşünmekten başka nedir ki
gönül gözü görendedir,derinler mavidir…”
İyiliğe davet edip de iyilikten kaçınmak,iyilik yolunda olanlara karşı çıkmak,sadece dava adamlarında değil,bizzat davanın kendisinde şek ve şüphe âfetlerinin belirmesine sebep olur.Zaten umumi efkârı karıştıran ve kalpleri şüpheye düşüren de budur.