Sevmek seni sonunu bilmeden
İlk heyacan gibi
Kaybolmak saçlarında, sesinde dünyaları aramak kuşları sürmek bilinmeyene bir bahar sabahı sesinden duymak günaydınları
Affetmek affedilmemis bütün gözyaşlarını...
Gözlerin düşünce
bulutlarına şehrimin, Bir
zerrene bin parçaya
bölünendim... Bir gün
gideceğin tutarsa eğer,
Beni de al yanına. Götür
beni buralardan...
Şehrime gel sevgilim.
Yarın çık gel.
Bırak her şeyi bir
bekleyenim var de gel.
Gel ki, bu şehir
adımlarınla anlamlansın.
Gel ki, bu şehir nefretim
olmaktan çıksın.
Gel ki, nefes alayım.
Gel...