Hükümdar: Gel Aysar, otur lütfen.
Aysar: Hükümdarım gene kederlisiniz, aynı yollar mı, aynı yağmur mu, aynı gözler mi ?
Hükümdar: Eh be Aysar! Söyle bana; bir insanın kaşları, kirpikleri, o kirpiklerden bir tanesinin avcuna düşmesi ihtimali bile özlenir mi ?
Aysar: Ya kokusu ?
Hükümdar: Sus Aysar! Allah aşkına sus, gücüm yok, bittim kayıp ruh, ben de kayboldum senin gibi... Yalvarırım sus!