İnsanlar, insanları yiyerek hayatta kalıyor burada.
Bunu biliyorum.
Ama sadece olduğum yerde bekliyorum.
Kimseye saldırmıyorum. Hatta kendimi de korumuyorum. Yara almayı göze alıyorum. Çünkü ancak böyle güçlenebilirim.
Bana baktıklarında diyorlar ki: “Ne kadar zayıf… Bu oyunda hiç yeri yok.”
Umurumda değil, zayıf olduğumu düşünsünler.
Oysa onlar birbirlerine saldırıp tüketirlerken tüm güçlerini, ben zamanı geldiğinde onları daha iyi çiğneyebilmek için dişlerimi sivrileştiriyorum.
Çünkü ben ağzımı onlar gibi ısırmak için açmam.
Sadece koparmak için açarım.
Bir kez daha kalkarsam eğer düştüğüm yerden, hep saldırırım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!