Ama ölmeden ölmek, en acılısı olarak hep kalır.Bu, bir ölüyü sırtında taşıyan herkese biçilen kefendir.Bazıları kurşunla, bazıları bıçakla, bazıları zehirle ölür.Canı yanan herkes , arkada bir ölü bırakır.En ölüsü bile.Onların öldürdükleri bir şekilde ölür.
Ölüm yorgunluğu bitince…
Pencereden uzaklara bakarken aklında sadece bu hayatın anlamsızlığını düşünüyordu.Uğraştığı işlerin , kazıdığı toprağın, koştuğu yolların , eline batan dikenlerin boşuna olduğunu biliyordu.