Hayır... Ağlamayacaktım. Aylar geçmişti, kendime bunu yapmak istemiyordum.
Bazı acılar ağlamakla geçmezdi.
Bazen insan ağlamaya bile utanırdı. Gözleri ağlamaz ama yaralı kalbi kan ağlardı.
Eskiden yalnız olmayı çok severdim. Sessizliği... Düşüncelerimin bana işkence etmesinden bile rahatsız olmazdım hatta. Bir başka insanın sözleriyle yaralanacağıma, kendi zihnimdeki kelimelerin açtığı yaraları taşımayı seviyordum.