Kitabın konusu mu?
Kör kuyularda merdivensiz kalan insanlık, kitabın konusu
Kısır döngü düzende acılar, kederler, hayal kırıklıkları, parçalanmış hikayeler....
Ağlayınca gözyaşları taşa dönüşen Güldiyar ve ailesinin can yakan hikayesi.Kahramanımız Güldiyar acı içinde ağlarken insanlar onun taşa dönüşen gözyaşlarını izlemek için kapıda sıraya giriyor ve hatta para veriyor.Güldiyar ve ailesi tüm insanlığın içinde acı çekiyor. Bir grup insan bundan para kazanırken diğer grup ise hiçbir şey yapmadan olan bitene seyirci kalıyor.
Bir ailenin acısını ranta çeviren insanlık nasıl da günümüzü tasvir etmiş diye düşünmekten kendimi alamadım.
Bir süre sonra ağlaması duran Güldiyar’ın ağlaması için sırtından bıçakla dürtülmesini çevrelerindeki insanların ihanetine yapılan vurgu olduğunu düşündüm.
Kitabın sonunda konunun sonu olmadığını fark ediyoruz.Onca acılara rağmen değişen hiçbir şey yok.İnsanlar aynı dipsiz kör bir kuyuda başkasının açısından haz duymaya devam ediyor.
Absürt öğelerin bolca bulunduğu kitabı okurken gerçekten büyük keyif aldım.Kitap bana yazarın Gölgesizler kitabını anımsattı.
Güzel, merak uyandıran olay örgüsü, akıcı dili, muhteşem üslubu ile bana yine okumanın zevkini sonuna kadar yaşatan yazara çok teşekkür ederim.
İyi ki varsın HAT edebiyatı :)