"Ayışığında oturuyorduk
Bileğinden öptüm seni
Sonra ayakta öptüm
Dudağından öptüm seni
Kapı aralığında öptüm
Soluğundan öptüm seni
Bahçede çocuklar vardı
Çocuğundan öptüm seni
Evime götürdüm yatağımda
Kasığından öptüm seni
Başka evlerde karşılaştık
İliğinden öptüm seni
En sonunda caddelere çıkardım
Kaynağından öptüm seni"
"Kalbimde sadece intikam ve yalnızlığa yer kalacak kadar bozulup bozulmadığımı merak etmekle gecen yılların ardından sevebileceğimi ve sevilebileceğimi bilmek içimi rahatlatmıştı."
"Sen en kötüsüsün."
"Beni bir gün seveceksin."
Sendeledim. O gün bugündü. Belki dündü. Ve ondan önceki gündü. Hatta belki bir süredir öyleydi. Tam olarak ne zaman başladığını bilmiyordum ama bir gün biteceğini düşünmüyordum.