Kitap şöyle bitiyor;
Muhterem efendiler, sizi günlerce işlerinizden alıkoyan uzun ve teferruatlı nutkum, en nihayet, mazi olmuş bir devrin hikâyesidir. Bunda, milletim için ve yarınki evlatlarımız için dikkat ve teyakkuzu sağlayabilecek bazı noktalar belirtebilmişsem kendimi bahtiyar sayacağım.
Efendiler, bu beyanatımla, milli hayatı bitmiş sayılan büyük bir milletin bağımsızlığını nasıl kazandığını, ilim ve tekniğin en son esaslarına dayalı milli ve modern bir devleti nasıl kurduğunu ifade etmeye çalıştım.
Bugün ulaştığımız netice, asırlardan beri çekilen milli musibetlerden doğan uyanışın ve bu aziz vatanın her köşesini sulayan kanların bedelidir.
Bu neticeyi Türk gençligine emanet ediyorum.
Ve altına da Gençliğe hitabeyi bırakıyor. Bunun üzerine yazılacak bir inceleme bulamadım. Adam tarih yazmış, yetmemiş bunu kitaba dökmüş. Yazdıklarını ve kurduklarını gençliğe emanet bırakmış. Okumaktan imtina etmeyen gençlerin sahip çıkması umuduyla…