Melililiii
@melipedia
Öğrenci
12 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
hayat sandığımız bu kaosa bir bakış2023 Okuma Raporları
En son ne zaman bir günde bu kadar kitap okudum hatırlamıyorum. O kadar sürükleyiciydi ki. Her bölümde artan merak ve karmaşık olay örgüsü kitabı elinizden bırakmanızı imkansız hale getiriyor.
Şebnem ve hayata bakışı baştan aşağı benim fikirlerimle zıt düşüyordu ancak okurken Şebnemi anlayabildim bence bu da bu kadar ısrarla okumamın bir diğer nedeni.
Bozuk düzeni fark etmek başlı başına güçken bir de bu düzene kafa tutan güçlü bi karakteri görüyoruz. Kafasından geçen her düşünce sadece ondan duyunca aklıma geliyor. Şebnemin hayatına herhangi bir noktadan sonra ben devam edecek olsaydım eminim hep tam tersini yapardım ve kendimle böyle karşıt bir karakteri okumak şöyle açıklayabilirim sanırım farklı bir dünyada yaşamak değil de aynı dünyada farklı bir dünyayı görmek gibiydi.
Ayrıca kitapta şarkılardan, şiirlerden, filmlerden alıntılar görmek ayrı bir keyif verdi. Bi şarkıdan mı bahsediyor mesela pat onu dinleyerek okudum ya da araya sıkıştırılmış bi şiiri açıp okudum.
Bi üçlemenin ikincisi olduğunu bilmeden başladığım bu kitabın ardından sıra ilk kitabı okumakta.
Merak eden herkese bu kitaba bir şans vermelerini öneririm.
DUR VE YÜREĞİNİN SESİNİ DİNLE
hem merak uyandıran konusu hem de yazarın sade ve etkileyici dili sayesinde su gibi akıp giden bir kitap.
Okurken her satırın altını çizmemek için kendimi çok zor tuttum ve bilmiyorum ama okuduğum tüm kitaplar içinde kendimi en yakın hissettiğim karakter Olga olabilir. İyi ki karşıma çıkmış bu kitap ve iyi ki alıp okumuşum. Umarım içinden çıkardığım dersler sadece zihnime takılı kalmaz aynı zaman da yüreğime de işleyebilir.
D A H ARoman
Hakan Günday… Gerçekten farklı bir zeka bu adamdaki. Okuduğum her kitapta yeniden büyüleniyorum. Bi çırpıda biten ve bittikten sonra ağızda metalik bir tat bırakan bir roman. Kitabı okurken ruhum bedenimden ayrıldı ve uzayda bir noktadan dünyayı izledi sanki. Ne çok acı var. Her yerde ayrı bir hayat telaşı, farklı bir gündem ama temelde tek bir sorun var o da içinden çıktığım o beden. İnsan denen o yaratık. Ve asla doymuyor; acıya, ızdıraba, kaosa, lince, yönetmeye, katletmeye sürekli daha diyor. Daha, daha, daha…. Daha ne kadar kötü olabilir ki dünya.
Başından itibaren karamsar bir hava içinde olan kitap başrolümüzün çocuktuktan itibaren bedeni ve yönelimlerini keşfetmesi ve hatta reddetmesi kendini kandırması sonra yalanına inanması ve bunu farketmesi şeklinde ilerliyor. Okurken çoğu zaman o karamsar hava beni rahatsız etti. Ayrıca sadist hisleri olan başrolümüzün diğer insanlar tarafından güçsüz ve zayıf görülmesi ben de tabular yıkan bir durum oldu. Belki karamsarlıktan hoşlanmamamdan belki de başrolümüzü anlayamadığım için çok da önereceğim bir kitap olmadı. Ama eğer bu tarz kitaplar okumaktan hoşlanıyorsanız ve kendini tanıma hikayeleri ilginizi çekiyorsa bir göz atmanızdan zarar gelmez.
OLDU, OLUYOR, OLACAKZamanda Yolculuk
Fazlasıyla akıcı ve karmaşık yazım şekliyle okurken hem bir yapbozu tamamlıyor gibisiniz hem de kafanızda özgür iradeye, kendi hayatınıza dair fikirler canlanıyor. Nasıl bir cümle oldu bilmiyorum inanın ama tam olarak böyle. Hem karışık hem de akıcı olması nasıl aynı anda oldu onu zaten bilmiyorum. Kitabın yarısına kadar sürekli ben ne okuyorum ya olduğum doğrudur. Sonra nasıl oldu anlamadım ama bir noktada kitabın ne demek istediğini çaktım. Okuduğum izlediğim bildiğim tüm zamanda yolculuk hikayelerinden farklı bir yanı vardı bu kitabın. Bir şeyleri değiştirmeye çalışmıyordu. Bir şeyler zaten hep öyleydi, öyle oluyordu, öyle olacaktı. Oluyor işte.
Bunun dışında büyük bir bölümü savaşta geçen öykü hiç de öyle Hollywood filmleri gibi havalı değildi. Ki bu zaten yazarın yegane amacoydı sanırım. Savaşın ne kadar pis ve sefil bir şey olduğunu göstermek. Bu konuda da fazlasıyla başarılı olduğunu düşünüyorum.