Melis Alkan
@melisssa_1
86 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
📱 “Sürekli çevrim içiyim” demek sadece bir alışkanlık mı?
Günümüzde çevrim içi olmak neredeyse varsayılan bir yaşam biçimine dönüşmüş durumda. Ancak araştırmalar, bu süreklilik hâlinin göründüğü kadar masum olmadığını gösteriyor.
Zihin, dikkatini toparlayabilmek, kendini onarmak ve duygusal dengeyi koruyabilmek için çevrimdışı kalmaya ihtiyaç duyar. Sürekli dijital uyarana maruz kalmak ise dikkat dağınıklığı, uyku sorunları, kaygı artışı ve bilişsel yorgunluk gibi pek çok olumsuz sonucu beraberinde getirebilir (Montag & Walla, 2021; Gross, 2023).
Psikolojide bu durum “dijital tükenmişlik” olarak tanımlanır. Bildirimler, içerik akışı ve anlık mesajlar; beynin stres sistemlerini harekete geçirerek zihinsel dayanıklılığı azaltabilir (Sapolsky, 2004).
🔍 Beynin içsel dengeyi yeniden kurabilmesi için ara vermesi gerekir. Özellikle dış uyaranlardan uzak kalınan anlarda aktifleşen Default Mode Network sistemi, zihinsel yenilenmenin temelini oluşturur (Raichle, 2015).
💡 Psikoloji bilimi bu döngüyü kırmak için:
– Bilinçli dijital mola,
– Mindfulness uygulamaları,
– ve seçici içerik tüketimi gibi stratejileri önermektedir (Kabat-Zinn, 2005; Goleman, 2013).
🎯 “Sürekli çevrimiçiyim” demek… sana iyi geliyor mu? Yoksa fark etmeden zihnini yoruyor olabilir mi?
Derleme olarak mı yazdınız yoksa okudugunuz bir kitapta mi geçiyor bu yazı
Kendini küçük görmek, aslında içinde saklı duran büyük şeylerin üstünü örtmek gibi.
Veya başkasının güçlü yanlarımızdan utanmamızı içselleştirmesi gibi..
Aslında insanın kendini küçük görmesi, bazen başkalarının kendi eksikliklerini bize yansıtmasıyla oluşuyor. Güçlü yanlarımızdan utanmamız da çoğunlukla onların bunu kaldıramamasından kaynaklanıyor. Oysa bu utanma bize ait değil bize yüklenen bir şey. Belki de en derin özgürlük, başkasının bakışını değil kendi içimizdeki değeri sahiplenebilmek.