Melis Tekin
@melistekin
60 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Oysa yasamak ve sevmek birbirinden ayrı olgular değil, bir butündüir. Kendimizi yaşayabildiğimiz ve beraberliklerimize bir seyler katabildigimiz her yerde sevgi vardir. Ama bu, içinde bulundugumuz kisirdöngülerden Özgürlesip, her yasanti parçasının bizi çevreye yönelik yeni bir etkileşime dogru harekete geçirmesiyle gerçekleştirilir. Bir baska deyisle, sürekli yasanti üretebilmeyi içerir. Dünyamizla beraberligimizde bu sürekliligi ya da ileri dogru hareket eden süreci gerçeklestirebilmek, kendini yasamakla esanlam tasir.
Gerçek anlamda sevgi, diger insanlar da kendimiz kadar sevebilmeyi içerir, kendimizden çok ya da kendi yerimize degil.
Bir baska deyişle, sevgi, diger insanlarin seçimlerini kendi seçimlerimiz gibi sevebildigimizde gerçekleşir. Ama sevgi tek bir yasanti degil süreçtir. Insanin kendisini savunmasizca ortaya koyabilmiş olmasinin acilarini ve zaferini içeren bir süreç. Mutluluk o anda yasanilan her seyi hissedebilmektir. Dünyamizla karşılıklı etkileşimlerimizde keder de yaşanır sevinç de. Mutsuzluk, yasama katilacak yürekliligi gösterecek yerde, insanin kendi içinde ürettigi ve gerçek dunyayla ilgisi olmayan duygularla yogrularak kendini yasamaktan kaçınma sonucu yasanan bir olgudur. Mutsuz insan, kederine karamsarlk, sevincine kaygi katar, gerçegini doyasiya yasayamaz. Çünkü kendine karşıdır.
