Gece inmiş şehre
Sadece şiir merhem olur gönlümün karasına şimdi.
Birbirine kırgın duvarlar, insanlar ve gölgeler
Şimdi ne yazsam da geçse kalbimin küsü ?
Korkuyorsun biliyorum, sen azat yaşamayı
seversin, biliyorum..
özgürlük anıtını yıkarlar diye korkarsın onu da biliyorum..
Yâr uğruna terk-i diyar değilse aşk, bu özgürlük müdür,
Yoksa özgürlüğe hevesli bir esaret mi..
Bütün kapılara ayrılığın suretini astılar Derme-çatma aşklar görmekten bitkinim Dün erkendi, yarın gecikmiş sayılırım
Bir parça uçurum alıyorum üstüme Kutsuyorum yolları bir iklim bulmak için..
Kalbime, kalbimi kanıtlamaktan
Ve kanıtladığıma kendimi inandırmaktan
Ve dahası kocaman bir sahada tek başıma koşmaktan yoruldum.
Aslında ne pişmanım ne de pes ediyorum