Görünmez olmak istediğim zamanlar geliyorum buraya. Kimliksiz bir surette haykırıyorum. Niçin veya neye olduğunu ben de bilmiyorum. Ya da önemi olmadığından.
Ekranın öbür yüzünde onun cemali yansırken o, her şeyden habersiz, kendi hayatının peşinde koşmaktadır. Çoktan unutmuştur kendisini iteleyen elin sahibini. Fakat o el, pişmanlıktan kurtulamamış daha çok yâd etmiştir onu.
