Annem düştü aklıma.. sonra onu ne çok sevdiğim, bana çokça cömert oluşu
Sonra O geldi gönlüme, O annemden de cömertti.. nefesimi bağışlayan..
Bir hüzün kaplandı içim, sonra dedim ki o zaman çok borçluyum O'na.. sonra yine bir ümit dedi ki içimden borcunu ödemeni istiyor mu ki? Asıl cömertlik infak değil mi ki?