Müstehzi
@meraaa
Meleklerin ağırlığından değil, kalemlerinin ağırlığından değil, yazdıklarının ağırlığından çöken, düşen, çürüyen omuzlarım!
Hemşire
Lisans
Bayburt
İskenderun, 24 Temmuz 1998
335 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
İnsan düştüğünde, kenara sıkıştığında inanacak, sarılacak bir şeyler arıyor. O çaresizlik anında sığınacak bir yüz, bir söz bir umut parçası. Çünkü insan düştüğünde çok yalnızdır, tek başına ve en karanlığa düşersin.
Kendinin en karanlığına.
Ömrümüz o karanlığın içerisinde yakılan kibrit alevinin peşinde koşarak geçiyor sanki.