Mercan Seçgin
@mercan_secgin
Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek.
Coğrafya Öğretmeni
Süleyman Demirel Üniversitesi
Denizli
38 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Öncelikle nereden başlamam gerektiğini bilemiyorum. Öyle ki kitap bittiğinde bende bittim sanki. Uzun zamandır içimi böylesine acıtan, insanlığımdan utandıracak bir kitap okumamıştım.
Olay Oklahoma'da başlıyor sonrasında Joad ailesi başta olmak üzere her bir karakterin kendine özgü hikayesiyle yer yer heyecanlı yer yer üzücü bir yolculuğa çıkıyorsunuz. Benim tek şanssızlığım aldığım kitabın birkaç bölümünün eksik oluşuydu. Neyse ki bu basım hatasını sevgili dostum 
İnci Küpeli Kız sayesinde okuyabildim zira kitabın eksik sayfalarının resimlerini bana gönderdi.
Kapitalizmi iliklerinize kadar hissedeceğiniz, insanların hayatının para karşısında hiçbir değerinin olmadığı bir zamanın hikayesi. Ailenin erkeklerinin umutsuzluğa kapıldığını hissettiğinde annenin ailesinin dağılmaması için ipleri eline alışı. Yiyecek yemek, başlarını sokacak bir yer buldukları için "kendimi insan gibi hissediyorum" demesi...
Oysa ki insanın karnını doyurup, bir çatısının olması bu kadar lüks olmamalıydı. Çünkü insanın en temel ihtiyacıydı bunlar. Onlardan korkuyorlardı o yüzden nefret ediyorlardı çünkü "... tarihin her sayfasından avaz avaz haykıran bir gerçek vardı: baskı ancak baskı altındakilerin güçlenmesine ve birleşmesine yarar."...
İyi okumalar dilerim
Reklam
O mahvolmuş bir adamdı.
İlya İlyiç namıdiğer Oblomov,
Gorohova caddesi'ndeki evinde yatağından çıkmıyor, üstü tozlanmış kitaplarını hiç okumuyordu. Miskinlik ve uyuşukluğunu türlü bahanelerle destekleyerek yaşamaktan korkuyordu.
İlk başlarda İlya İlyiç'in oblomovluğu sizi de sarıyor sanki. Kitap tıpkı onun okumak için açıp da üstü tozlanan hatta küflenen kitaplarına dönüşüveriyor. Ta ki Oblomov'un rüyasına gelene kadar. O zaman anlıyorsunuz ki İlya oblomovluğu ailesinden öğrenmiş. Etrafı keşfetmesi gereken yaşlarında buna izin verilmemiş. En yakın dostu Ştolts ise ona nazaran keşfederek korkmadan yaşamayı öğrenmiş.
Oblomov ki bütün varlığıyla Ştolts'a karşı bir isyandı! Artık anlamaya başlıyoruz ki karşıtlık bir sevgi yaratmıyorsa bile ona hiç de engel olmuyor.(sayfa 201)
Peki Olga ve İlya arasındaki aşk ve bağ Olga'nın yaşama sevincine, İlya'nın uyuşukluğuna rağmen sürecek mi? Yoksa sevgiye rağmen karşıtlıklarına mı yenilecekler?
Oblomov'un başına neler gelecek?
Yaşamı ertelemeyi, ertelemek için güzel bir hikayeydi. Keyifli okumalar dilerim.
"Bir ruhun hikayesi"
Kitabı bitirdikten sonra aklıma ilk gelen betimleme insanın ruhunun karanlık dehlizlerindeki kötülüğün dışa vurumu olmuştu. Düşünsenize hepimiz insanlar tarafından iyi birisi olarak görünmek, masum
İntikam Ateşi
Hikaye yazarın Fransız İhtilali öncesi ve ihtilal sırasındaki döneme ithafen bir eleştirisiyle başlar: "Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, akıl çağıydı, akılsızlık çağıydı, inanç