Birkac haftadir basladigim kitaplarin cogunu yarida biraktim ve okuma istegim de boylece zayiflamisti. Bu kitaba basladigimda ise ne ara kitabin yarisina geldigimi cozemedim. Cok cok tstli bir kitapti. Callie'nin akli basinda ve iffetli itibarindan sıkılıp kendine sadece erkeklerin yapabildigi seylerden olusan bir liste olusturmasini ve listeyi de buyuk bir kararlilikla gerceklestirmeye calismasini kesinlikle takdir ettim. Ralston'in da bu listeyi gerceklestirirken Callie'yi kisitlamak yerine ona yardim etmesini cok tatli buldum. Callie ve Ralston'in sohbetlerine, aralarindaki uyuma bayildim. Kitabin bazi yonlerden Bridgerton serisini hatirlatmasini es gecemeyecegim ama beni cok da rahatsiz etmedi. Ralston'in Callie'ye olan hislerini o kadar gec anlamasina sinir oldum. Callie, sana kesinlikle bayildim. Bir gun senin kadar cesur ve kararli olabilmek dilegiyle...
Kitaba baslayip baslamamak konusunda cok kararsiz kaldim ve kendime 50 sayfayi okuyup oyle karar verecegime soz verdim. Kitap ilk 30 sayfada dahi dikkatimi cekti ve okuma hevesimi korukledi. Yazarin kalemi akiciydi, karakterlerin bildikleri bir senaryoyu takip etmelerini okurken dahi sıkılmadım. Bazi anlamsizliklar ve cekislikler olmasina ragmen kitabi begendim.
****SPOILER****
.
.
.
.
Violet ve Ash'in arasindaki sevgi bagini daha fazla hissederek okuyabilmeyi dilerdim. Neticede Willow yerine Ash'i sececek kadar ona kapildi ama yaptiklari kucuk kesif haric aralarinda cok da mukemmel bir bag oldugunu hissedemedim. Ash'i gercekten sevdim bu arada cok sevimli bir karakterdi keza Nate de oyle. Thorn'un bu kadar kotu bir karakter olmasi ve intikaminin da mantiginin onune gecmesine uzuldum, daha iyi bir karakter olacagini dusunmustum okurken. Diger kitabini da okuyacagim.
Darağacı DansıAnna Day · Yabancı Yayınevi · 2019953 okunma
Evet çok uzun bir okumanın ardından bir yorumla geldim...
Kitabı sevmek ve sevmemek arasındaki ince çizgideyim. Mac sevdiğim bir karakter değil gerçekten. Jerricho olmasa seriye devam etmezdim ama
Kesinlikle ilk kitaptan daha fazla begendim. İris'in inatciligi ve disleksisi olmasina ragmen onu zorlayan bir iste calisarak kendisine meydan okumasini cok cesurca buldum. Akici bir kitapti ve keyifle okudum.
Kesinlikle ilk kitaptan daha fazla begendim. İris'in inatciligi ve disleksisi olmasina ragmen onu zorlayan bir iste calisarak kendisine meydan okumasini cok cesurca buldum. Akici bir kitapti ve keyifle okudum.