Meri
@merisii
Instagram: merininkitapligii
Lisans
67 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ölümle Randevu / Agatha Christie
“Bu dünya düzelecekse bunu kadınlar yapacak.”
Kimler sever; Sonu tahmin edilemeyen bir polisiye okumak isteyenler
Kimler sevmez; Temponun hiç düşmediği eserler sevenler
Çocukları ile Petra’ya giden kadın bir gün mağarasının önünde ölü bulunur. Çocukları, turdaki Dr. Sarah King, ve Dr. Theodore Gerard başlıca şüphelilerdir. O sırada bölgede bulunan ünlü dedektif Hercule Poirot’un olayı çözmek için 24 saati vardır.
Eser benim Agatha Christie kalemiyle tanışma kitabım. Klasik bir ‘Kim yaptı?’ polisiyesi değil, kitabın yarısı karakterlerin özellikle Boynton ailesinin psikolojisinin güzel bir tasviriydi.
Bazı yerler zaman zaman yavaş ilerlese de sürekli katil tahminimin değiştiği, sonunda ters köşe olduğum bir eserdi.
Reklam
Kağıt Ev / Carlos María Domínguez
“İnşa edilen bir kütüphane, yaratılan bir hayat demektir; yığılmış kitaplar toplamı değildir asla.”
Kimler sever: Kitaplarla insan arasındaki takıntılı bağa ilgi duyanlar
Kimler sevmez: Arka kapak yazılarına aldanıp beklentiyi yüksek tutanlar
İnsanın kitap biriktirme tutkusu nerelere varabilir?
20 binden fazla kitabı olan ve onlarla ne yapacağını bilemeyip kitaptan tuğlalarla ıssız bir koyda ev yapan Carlos Brauer’in hikayesinin bir kesitine tanıklık ediyoruz.
Kitap 89 sayfa olduğu için hemen bitti, daha uzun olsaydı okuyabilir miydim bilmiyorum. Kurgu kopuk, güzel bir fikir harcanmış, geçişler bulanık… Bu kadar seveni ve okuyanı olmasına hele ki arka kapakta yazan ‘Kalın ciltler arasında saklanacak bir mücevher’ ifadesine aldandım ama kesinlikle vakit kaybıydı.
Bir yorumda “89 sayfalık bir paragraf sorusu” denilmişti, kesinlikle katılıyorum.
Bir kitap aşığı beklerken bir kitap obsesifinin hikayesiyle karşılaşmak benim için hayal kırıklığıydı.
Malma İstasyonu / Alex Schulman
“Çünkü bulmak istediğinden emin olmadığı bir şeyi aramamalı insan.”
Kimler sever; Nesiller arası psikolojik çöküşlerin nasıl aktarıldığını merak edenler
Kimler sevmez; Çocukluk travmalarını hala derinden hissedenler
Harriet, Oskar ve Yana… Bir aile, bir tren, bir miras… Kitap kuşaklar üzerindeki yalnızlıkları, travmaları, kırgınlıkları bu üç karakterin farklı zamanlarda aynı trendeki zaman yolculuklarını anlatıyor.
Karakterler, üzerlerine kurulu hikayeler çok güzel anlatılmış. Yazarın duygu aktarım yeteneği muazzam. Rahatsız edici bir gerçeklik örgüsü var, özellikle çocukluk yaralarını hala taşıyanlar için. Yine de cesaret edip okunmalı.
İnsan olmak ne kadar evrensel bir şey. İsveç’teki bir hikaye nasıl bu kadar tanıdık olabilir? (Ne yazık ki) Neden nefretimizi hemen kusarken sevgimizi kırk kilitli sandıklarda gizliyoruz? Maalesef karı-koca olmakla anne-baba olmak çok çok başka şeyler. Sağlıklı çocukların yetiştiği güzel günler görmek dileğiyle
Şıpsevdi / Hüseyin Rahmi Gürpınar
“Başlangıcından sonuna kadar bu hayat meşakkatini niçin çektiğimizi biz biliyor muyuz?”
Kimler sever: Osmanlı’nın son dönem yaşamını, batılılaşma sürecinin topluma yansımalarını merak edenler
Kimler sevmez: Reading slump mağdurları
Meftun 1900lü yıllarda bir süre Fransa’ya eğitim görmeye gider. Döndüğünde alafranga adetleri hane halkına da empoze etmeye çalışır. Aklı bir yandan da komşuları varyemez Kasım efendinin mirasına konmaktadır.
Eser ilk yayımlandığında sansürün hışmına uğramış; 1909’da “Şıpsevdi” adıyla yeniden basılmış.
Günümüz Türkçesiyle sadeleştirilmiş halini okumama rağmen epey zorlandım. Aslında akıcı, mizahi üslubuna rağmen satır aralarındaki hiciv tarzı, Osmanlı’nın son dönemindeki kimlik karmaşası, batılılaşma etkisindeki sosyal yaşantı güzel işlenmiş. Ama beni çekmedi. Bir ara yarım bırakmayı da düşündüm neyse ki bitti
Antabus / Seray Şahiner
“İnsan kimse yokmuş gibi yaşamayı öğreniyor.”
Kimler sever: empati duygusu güçlü olanlar, farklı kalemlerin izlerini sürmeyi sevenler
Kimler sevmez: Suça ve mağdura sırt çevirenler, 3 maymunu oynayanlar
Leyla; ne ailesinden ne sevdiğinden ne de kocasından gün yüzü görmemiş genç bir kadın. Aslında Leyla’yı (maalesef) hepimiz tanıyoruz. Belki onu 3. sayfa haberlerinden biliyoruz, belki hikayesini duyunca vah vah ettiğimiz uzak bir akrabamız, belki de Leyla biziz. Bu gerçeklerle tekrar yüzleşmek insanın umudunu tüketiyor.
Edebi yanıyla, Seray Şahiner’in kalemiyle nasıl daha önce tanışmadım diye hayıflandım. Toplumun kanayan yarasını öyle sahici, öyle realist bir dille anlatıyor ki. Uzun süredir rastlamadığım güçlü ve kendine has bir üslubu var. En kısa sürede tüm eserlerini okuyacağım.
Antabus tiyatro oyunu olarak da sahnelenmiş. Nihal Yalçın’ın performansıyla Afife Tiyatro Ödülü’ne layık görülmüş. Kesinlikle oyununu da izlemek isterdim keşke yeniden sahnelense
Bir oturuşta bitirebileceğiniz, ama içinize oturanları tek seferde hazmedemeyeceğiniz bir eser
Reklam