Mert Önder

Konfor alanı akvaryum hissi verir. Her şey yolundadır ama sen bir şeyleri donuk, tatsız, yanlış hissedersin işte. Unutma tüm ilerleme ve gelişmeler konfor alanının dışında gerçekleşir.
Sayfa 52·Kitabı okuyor
Hayat
Kötü bir olay veya haber ile ilk karşılaştığında ki evreler şunlardır: İlk 1 saat: Ömründeki tüm sorumluluk görev ve istekler askıya alınır. Panik durumu ortaya çıkar. Ruhun ıslatılmış ama bir damla bile su çıkmayacak bir havlu kadar burulmuş ve sıkılmış bir hale gelir. İnsanları duymak dinlemek onlardan destek almak önemsizdir. Kendine kapanmak ve karantinaya girmek istersin. Bu evre olayı ya da olanı inkar sürecidir. İnkar süreci 10 dakika ile 1 saat arası sürebilir. İlk 1 gün: İlk şoku ve inkar evresi de atlattıktan sonra öfke ve kızgınlık başlar. Artık yalnızlık ve karantina kalkar. Öfkenin, üzüntünün, nefretin bir şeye yansıması istenir. Birilerinin de buna tanık ya da kurban olması rahatlatıcı bir etki yaratır. Aslında bu evrede depresyon öncesi son farzdır. Çünkü çaresiz olduğunu çözüm olmadığını kabullenme den önce (ki durum öyle değildir, çözüm vardır ama senin için yoktur) son bir savaş başlatırsın. Yakarsın, yıkarsın; önce çevrene sonra kendine karşı özür dilemeni gerektirecek şeyler yaparsın.
Sayfa 47·Kitabı okuyor
Hayat
Ama ne acı ki şimdilerde iki çocuğuna paylaşmayı öğretemeyen anne babalar var. Bu çocuklar kıskançlık ile büyüyor. Kendilerinde eksik kalan sevgiyi de dünyadan karşılamak istiyorlar. Büyüdükçe daha aç bireyler haline geliyorlar. Fast-food ilişkiler kimseyi doyurmuyor.
Sayfa 39·Kitabı okuyor
Hayat
Kıskanmak
Aklında gereksiz sorular… Aslında sorun ne biliyor musun? Garip düşüncelerin. Bu sevdiğin kişi senden önce de yaşıyordu biliyorsun değil mi? Yani o kendisi bu yaşa getirdi kendini. Ona kurallar koyarak ya da onu takip ederek daha fazla sahip çıkmıyorsun. Sıkıyorsun, boğuyorsun, ne kadar sıkıcı olabileceğini gösteriyorsun. Konum atsın, ispatlasın, yemin etsin.
Sayfa 38 - Destek·Kitabı okuyor
İlişkiler
Neyin şans veya neyin şanssızlık olduğunu anlamamız için hikayenin sonuna kadar gitmemiz lazım.
Sayfa 186 - inkılap·Kitabı okudu
Hayat