mErt Krtl

mErt Krtl
@mertkartal
”umut, koşup giderken bir sokağın köşesinde, daha kurşun havadayken vurulup ölmekti.” •
kitap kurdu
Bodrum/ VaN
19 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Yoruldum be kadın, yoruldum.. Hiç dokunamadığım tenini, Saçlarının kokusunu, Avuçlarının sıcaklığını, Hayal etmekten, Yoruldum be kadın, yoruldum..Yasak ve imkansız oluşuna değil, Her gece hayaline sarılıp, Yüreğimin üşümesinden, Kadere isyan edip, Günahkar bir dille, Kadere öfkemi kusup, Bir ayyaş misali, Ana avrat küfretmekten, Yoruldum be kadın, yoruldum..Göz yaşları içinde, Ayrı acıların koynunda uyumaktan, Sensiz yıkık en kaz misali, Göçük altında uyanmaktan, Yoruldum be kadın, yoruldum..Hırsız misali şehrine girip, Sokak sokak sana bakınmaktan, Yıkık enkaz misali, Yüreğimi şehrinde bırakıp, Öyle anlamsız boş bedenle, Sessiz çığlıklarla yüreğimi kaybedip, Sokaklarını ardımda bırakmaktan, Seni ararken kendimi kaybetmekten, Yoruldum be kadın, yoruldum..Utanıyorum be kadın, Her gece, Hayalinle sevişip günahkar olmaktan, Üşüyorum be kadın, Sensiz yağmurlarda yürürken,
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sen benim olamadıklarım ol... İyi ol mesela, Mutlu ol,🌼😘 Huzurlu ol,🌼🌹 Sağlıklı ol,🌼❣️ Sevgi ol,🌼🥰 Aşk ol...🌼❤️ Ve; SENİ bana sevdirene EMANET OL... 🌹
“Nasıl olur ki böyle? Bu böyle nereye kadar devam eder? Bu içimizdeki dinmeyen hasret neyedir? Çıkıp geldiği toprağı mı özlüyor insan.…”öyleyse neden korkuyor ölümden insan
"İçimin bir zamanlar ne kadar ölü olduğunu asla bilmediler,❣️ şimdi nasıl çiçek açtığımı da asla anlamayacaklar.✋🌿
SAHİ, SEVGİ NEYDİ?.. Her şeyi kendi içinde görmek ve kendini her şeyde görmenin adıymış sevgi… Sonsuzlukmuş, bencil olmamakmış… Kayıtsız, şartsız ona güvenmekmiş bir de… Nedensizce ve delicesine özlemekmiş, onun yokluğunda… İliklerine kadar duymak, tırnaklarına kadar hissetmekmiş sevgi… Hayatın anlamı diyorlar ona; yalnız insanların değil, tüm canlıların yaşama sebebiymiş… Öyle bir etkisi varmış ki sevginin, “sen ordan bir ‘canım’ dersin, benim kalbim kaburgalarımın altına sığmaz burada” sözünü hissettirebiliyormuş… Kalp mi insana “sev” diyen, yoksa yalnızlık mı körükleyen?.. Sahi nedir sevmek, bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı?.. Şems-i Tebrizi, “Sevmeyene karınca yük, sevene filler karınca / Dağı bile taşır insan aşık olunca, inanınca” diyor… Küçük İskender’e göre ise, birini gerçekten sevdin mi; yaşı, ne kadar uzakta olduğu, boyu, kilosu sadece lanet birer sayıymış… Özdemir Erdoğan şarkısında, “Sevgi anlaşmak değildir, nedensiz de sevilir / Bazen küçük bir an için ömür bile verilir” diye anlatıyor sevgiyi… Halil Cibran, “Sevgi bir şey istemez, tamamlanmaktan başka” diyor… Mevlana, “Sevgi karanlık bir tünelde yakılan mum ışığı gibidir; size yolunuzu gösterir ama uzakta ne olduğunu söylemez” diyor. Fuzuli’ye sormuşlar, “Sevmek mi daha güzeldir, sevilmek mi?” diye; “Sevmek” demiş.. “Çünkü, sevildiğinden hiçbir zaman emin olamazsın”… Nazım Hikmet, “Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim. Aklıma gelişini seveyim. Ne güzel de darma duman ediyorsun beni” diyor dizelerinde… Dostoyevski der ki: “Sevmek, güzel birinde aşkı aramak değil; o kişide bilmediğin bir zamanın beklenmedik bir anında kendini bulmaktır.” Can Yücel, “Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın, bense hep arkandan ağladım”