Anladığım kadarıyla insan herhangi bir şekilde uyuyamayınca harbiden bir duygusallık içine giriyor. Galiba yanlışlıkla sabahlamak falan üzereyim. Bu benim için artık büyük ölçüde işlevsizleşmiş siteye bir not daha bırakmak için girdim buraya. Özellikle yaşı bana yakın (yani 15 16 17) arkadaşlara söylemek istiyorum. Lütfen ama LÜTFEN mutsuzluğu olumlamayın. Mutsuzluğu romantize etmeyin. Mutsuzluğu yaşıtlarınızdan bir farkınız olarak kabul etmeyin. Kendi içinizde sanrılar kurup mutsuz olmaya çalıştığınızı fark ettiğiniz an bunu durdurmaya çalışın. Emin olabilirsiniz ki ergenliğimin dönüm noktası o boktan metinleri yazdığım defteri okul çıkışı çöpe attığım gündü. Sürekli üzücü kurgu metinler ve kitaplar okumayın. Genel olarak kurgu okumayı hayatınızda azaltın bence. Roman okuya okuya nereye kadar arkadaşlar? Gidin ilgi alanlarınız hakkında okula yapın biraz. Yalnızlığı kötülemeyin. Kendinizi sevmemek için hiçbir mantıklı sebebiniz olmadığının farkında olun. İyi akşamlar.