“Benim burada ne işim var?” Diye düşündüğünüz oldu mu hiç? Bir labirentin içindeymişsiniz ve kaybolduğunuzdan eminmişsiniz de, her bir dönemeci kendiniz yarattığınız için bu tamamıyla sizin suçunuzmuş gibi hissettiğiniz? Üstelik dışarı çıkmanızı sağlayacak birçok yol olduğunu da biliyorsunuz çünkü labirentten çıkmayı başarmış, dışarıda gülüşüp oynayan insanların seslerini duyuyorsunuz……..Öyle mutlu görünüyorlar ki onlara değil, bu işi onlar gibi yapamadığınız için kendinize kızgınsınız. Oldu mu hiç?
Babam ölmeden önce onu sevdiğimi söylemediğime pişmanım. Gençken daha çok eğlenmediğim için pişmanım. Babamla ettiğim kavgalar için pişmanım. Nasıl daha mutlu olabileceğimi öğrenmediğime pişmanım. Sağlığıma dikkat etmediğim için pişmanım. Bu kadar fazla suçluluk hissettiğim için pişmanım.
Olmak istedigim her seyi olmam, yaşamak istediğim bütün hayatları yaşamam mümkün degil. İstediğim bütün yetenekleri geliştirmem mümkün degil. İstememin nedeni ne peki? Hayatımda, olası bütün zihinsel ve fiziksel deneyimlerin her bir rengini, tonunu ve her çeşidini yaşamak istiyorum.