Merve
@mervecell
Fizyoterapist / Sosyal Hizmet
7 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
İnsan kendi idealleri ve değerleri için yaşayabilme hatta ölme yetisine sahiptir.
Özgürlüğüne kavuşan tutukluların herbirinin geriye dönüp kamp deneyimlerine baktıkları zaman,
onca şeye nasıl katlandığını artık anlayamayacağı bir noktaya ulaştığı gün geliyordu.
Ruhsal baskının birdenbire kalkmasından kaynaklanan ahlaki bozulmanın yanı sıra , özgür bırakılan tutuklunun kişiliğine zarar verebilecek iki temel deneyim daha vardı : Eski yaşamına döndüğü zaman yaşadığı içerleme ve hayal kırıklığı.
Bir insan acı çekmenin kaderi olduğunu gördüğü zaman acısını kendi görevi olarak kabul etmek zorunda kalacaktır bu onun tek ve eşsiz görevidir.Acı çekerken bile evrende eşsiz ve yalnız olduğu gerçeğini kabullenmek zorunda kalacaktır.Hiç kimse onu acı dan kurtaramaz ya da onun yerine acı çekemez.
“Kampımızın ne zaman özgürlüğüne kavuşacağını acılarımız ne zaman biteceğini sordum rüyamdaki sese , bu rüyayı 1945 şubatında görmüştüm rüyamdaki ses 30 Mart’ta biteceğini fısıldadı.”
Bu rüyayı bana anlattığında hala umut doluydu ve rüyadaki sesini doğru çıkacağına inanıyordu.Ama vaat edilen gün yaklaştıkça kampa ulaşan savaş haberleri o gün özgür olmamızın pek de olası olmadığını gösteriyordu. 29 Mart günü ansızın hastalandı ve ateşi çok yükseldi , kehanetinin savaşın ve acıların kendisi için biteceğini söyledi 30 Mart günü hezeyana girdi ve bilincini yitirdi. 31 Mart günü ölmüştü .Dışarıdan bakıldığında ölüm nedeni sadece tifüstü.