Kendini bulmaktan söz etmek, aslında işlerin yolunda gitmediğine ilişkin acı verici bir kuşkuyu dile getirmektir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Baba oğul gibi değildik, babamın birçok kez övünerek söylediği gibi; adeta iki kankaydık biz. Sanırım babam bazen buna gerçekten inanıyordu. Bense hiçbir zaman inanmadım. Onun kankası değil, oğlu olmak istiyordum. Aramızdaki "erkekçe yakınlık" gereği konuşulanlar beni eziyor, tüketiyordu.
Ve sonra genç insanlarla yaşlılar arasında geçmesi kaçınılmaz olan o evreye babamla ben de girdik:
Onu kendi gözümde yargılamaya başladım. Ve bu yargılamadaki katılığım, her ne kadar içimi acıtsa da, —her ne kadar kendi kendime itiraf etmekte bile zorlansam da- bana ona karşı sevgimin ne denli büyük olduğunu, ve bu sevginin tüm masumiyetime karşın giderek kaybolmakta olduğunu gösteriyordu.
Büyümemin bizi birbirimize yaklaştıracağını sanmıştı, ama tam o beni anlamaya çalışırken ben ondan tam anlamıyla kaçıyordum. Beni anlamasını istemiyordum. Hiç kimsenin beni anlamasını beklemiyordum.
Kişi her şeyi değiştiren o kritik, o önemli ilk anı araştırmaya kalkıştı mı, kendisini büyük bir acı, yanlış yolu gösteren işaretler, ansızın kapanan kapılarla dolu bir çıkmazda buluyor.