ulaş

ulaş
@merveulas
61 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Öyle zamanlar vardır ki, insan hayat ırmağının akış yönünü değiştiremez.
o ışıklı gülüşü her zaman anacağım
Edebiyat
mustafa kemal'in cevabı
bir hüzün gibi geldi geçti vuslatımdan, şekvacı olmadı yorgun başımdan. lezzet-i şinasiydi sunduğu kahve fincanından, izmihlâli mümkün değil sızlayan vicdanımdan. varsın çeksin bu dimağ, unutmaz seni, kimse dolduramadı yürekteki yerini. bir kadeh gibi sunmuştun ölümsüz sevgini, çaresiz yürek nedendir, bilmedi kadrini. terk-i hayat ne der, bilemem amma, bir ümmid-i hayaldir buluşmak orada. dilerim sübut bulur, kanayan yara da, aşk-ı muhabbet biter mi cennet-i alâda. içsende bir kadeh hayat iksirinden, zamansız ayrıldım, bilinsin Fikriye'den. bıkmadım ki doyayım o narin ellerinden, ümmid-i aşkım saracak onu cefakâr teninden mustafa kemal 26 ağustos 1924
1000Kitap
fikriye hanım'dan mustafa kemal'e
benim gözümün nuru! gönlümün efendisi! gecemin ışığı efendim! ciğer parem kanıyor, sanma ki dil yâresinden, aylardır öksüzüm, fikriye derken can veren sesinden, döktüm payına ne kaldıysa geriye, bi-çare fikriye’den, gel kurtar demeye kalmadı mecal, çektiğim bu çileden. çok mu gördün kuluna, bir namey-i nesretmey-i, isterdi kırık gönül, bir fırçayla seni resmetmey-i, tek dileğimdir hayata veda ederken, seni bir nebze görmeyi, nasip eder mi tanrı bilinmez, aguşunda ölmeyi. eylemem feryat, şekvacı ise hiç değilim, gidince esbab-ı hakikiye bilesin ki gene seninim, cennet de olsa yerim, her gece duanı beklerim, şems-abad olsada yattığım yer, payına yüz sürmeyi rüchan eylerim. gel bir katre ümmid ver, gitmeden harabe-zare, görenler sanır ki hastayım, değil, kulun divane, çeşm-i mahmurum bitti, kan kusuyor biğane. sevdi gönül neylesin, açık gidecek çeşm-i yar ne çare. fikriye 28 ağustos 1922/çankaya
1000Kitap