Merve

Allah'ım ne küstah bu şairler Avutamayınca kelimeleri Kelimelerle avunuyorlar Hışırdıyor perde fakat nerede ışık Kağıtları getir Uçak yapacağım onlardan Hepsi bu kadar
Konuşurdum susmayı bilsem Borozanlar çalarken ağustos böcekleri Zırhını çıkarmadan yaşamak Susarak can vermek gülün dibinde
Günler gelip geçti Artık ben kimim bilmiyorum O başı dik, mağrur muyum ben Yoksa o tanıdık mağlup muyum?
Ben perişan, ona dikiyorum gözlerimi sessizce haykırıyorum: işte ben buyum ben de bilmiyorum neden bu keder fisıldiyorum: nasil da güzel yok oldum bir yoldaşım yok anlatayım ona bu bendeki dayanılmaz sırrı kuşku yok benden başka hiç kimse atmamıştır azabın kollarına aslını canıma çöken bu üzüntünün benim sebebi kendim düştüm şimdi ağlamayacağım ayaklarım zincire vurulmus hâlde bağırıyorum bu zincirlerle asla dost olmayacağım..
Ben o kuşum, o kuş ki uzun zamandan beri Kafasında uçmanın hayali Şarkılarım ağıt oldu daralmış göğsümde Hasretlerle geçen ömrüm tükendi..