Aslında öfkeli değildim , üzgündüm. Ama üzgün olduğumu anlayan kimse yoktu evde. Böyledir, üzgün olduğumuz fark edilmez ama öfkeli olduğumuz hemen fark edilir.
Dayanamadım. Sarıldım. Çınar ağacıma gidemiyorum artık. Ama Mustafa Kemal Paşa'ya bin yıllık bir çınar ağacına sarılır gibi, onun gölgesinde dinlenir gibi sarıldım.